Εν Ριόλο

Τουλάχιστον από το μακρινό 1391 μ.Χ. (που αναφέρεται στον πίνακα των τιμαρίων του Μορέως) ο Ριόλος καταγράφεται στη σημερινή του θέση. Οι   πρώτοι του οικιστές άφησαν πίσω τους τη Μόβρη και κατηφόρισαν δυτικά, αναζητώντας τη σιγουριά που πρόσφερε το μικρό κάστρο της Φραγκοκρατίας.
Οι μεσαιωνικοί θρύλοι απηχούν ότι υπήρξε ένα από τα θέρετρα των Φράγκων ευγενών και μάλιστα, ίσως να χρωστά και τ’ όνομά του σε κάποιον απ’ αυτούς. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ανήκει στο βιλαέτι της Γαστούνης, ενώ χρησιμοποιείται ως στρατόπεδο των επαναστατημένων Ελλήνων στον Αγώνα του 1821.
 Εδώ και αιώνες ο οργιολίτικος κάμπος ανταμείβει τον μόχθο και τον ιδρώτα των ανθρώπων του και χαρίζει απλόχερα τους καρπούς του, έτσι που ο Ριόλος πλημμυρίζει το χειμώνα από τη μυρωδιά του αγουρόλαδου και το καλοκαίρι από το αψύ άρωμα των σταφυλιών και της σταφίδας.
 Κουβαλώντας τη βαριά κληρονομιά τεσσάρων γενεών αγροτών, οι οικογένειές μας καλλιεργούν 1.500 ρίζες ελιές και 100 στρέμματα αμπέλια και σταφίδες. Το έξτρα παρθένο λάδι παράγεται από τους ελαιώνες μας, οι ποικιλίες των αμπελιών (μερλότ, μοσχάτο ,ροδίτης κ.α.) φτιάχνουν φίνο και αρωματικό κρασί, ενώ η αποξηραμένη σταφίδα δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από εκείνη που φόρτωναν τα «πριμαρόλια» τον 19ο αιώνα. Θέλοντας να μπολιάσουμε την παράδοση με τις απαιτήσεις του σήμερα, ξεκινήσαμε να τυποποιούμε τα προϊόντα μας με την ετικέτα «εν Ριόλω»  χωρίς εκπτώσεις στην ποιότητα, για να φτάσουν στο καταναλωτικό κοινό στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Γιατί πιστεύουμε ότι ο παραμελημένος πρωτογενής τομέας, ακολουθώντας σύγχρονες μεθόδους καλλιέργειας, προώθησης και διάθεσης, μπορεί να εξελιχθεί σε ισχυρό βραχίονα της οικονομικής ζωής του τόπου μας